اگه دنبال یه ماشین اسپورت ارزون می‌گردی، امروز دیگه کمتر پیدا می‌شه.

هوندا سیویک اسآی با ۲۰۰ اسب بخار، قیمتش از ۳۰ هزار دلار شروع می‌شه. هیوندای الانترا ان یه کمی قوی‌تره ولی بالای ۳۵ هزار دلار قیمت داره. اون روزایی که شرکتای خودروساز ماشینای معمولی رو توربو می‌کردن و با قیمت ارزون می‌فروختن، دیگه تموم شده. بریم به گذشته.

این دوج نئون اس‌آرتی-۴ مدل ۲۰۰۵ با پکیج ACR دقیقاً همون چیزیه که می‌خوایم، و الان تو Bring a Trailer برای فروش گذاشته شده (که مثل Car and Driver، بخشی از Hearst Autos هست). این ماشین ترکیبی از یه موتور ۲.۴ لیتری توربوی چهار سیلندر با شیشه‌های عقب دستیه. دیفرانسیل لغزش محدود داره، سیستم تعلیق تقویت‌شده و داخلی‌اش بدون تعارف پر از پلاستیک متوسطه. دیگه همچین ماشینای ارزون و باحالی نمی‌سازن.

اس‌آرتی-۴ مدل ۲۰۰۵ از کارخانه ۲۳۰ اسب بخار قدرت داشت، ولی با قطعات تیونینگ و نرم‌افزارهای مختلف موپار، صاحباش می‌تونستن بدون هزینه گزاف به بالای ۳۰۰ اسب برسونن. اون موقع این قدرت کافی بود که به موستانگ وی‌هشت ببازه.

ولی اس‌آرتی-۴ و پکیج ACR فقط برای سرعت خط مستقیم نبودن. چیزای دیگه‌ای مثل سیستم تعلیق مسابقه‌ای با میل‌های تنظیم کمبر و پایه‌های تقویت‌شده موپار داشت. ترمزها هم تقویت شده بودن و رینگ‌ها ۱۶ اینچی BBS با لاستیک‌های میشلن بودن. صندلی‌های با حمایت جانبی بالا راننده رو محکم نگه می‌داشتن. این ماشین‌های مخصوص پیست یه نسل کامل از مسابقه‌دهنده‌های خیابانی رو به وجود آوردن.

موتور ۲.۴ لیتری این ماشین یه تیونینگ جدید با کمی بوت بیشتر داره، ولی بقیه قطعاتش عمدتاً کارخونه‌ست. فکر کنم یه کمی از قدرت کارخونه بیشتر باشه، ولی اونقدر نه که لاستیکا رو بسوزونه یا گیربکس پنج سرعته رو خراب کنه.

کرایسلر خیلی بیشتر از حد انتظارش از این ماشینا ساخت: حدود ۲۵۰۰۰ تا. ولی ذاتاً قرار بود این ماشینا زندگی سختی داشته باشن و امروز به ندرت پیدا می‌شن. این اس‌آرتی-۴ ACR از اول تا حالا فقط یه مالک داشته و فقط ۴۴۰۰۰ مایل کار کرده. این یه ماشین فوق‌العاده حفظ‌شده از اون دوره‌ست که یه کمی پس‌انداز کردن خیلی فرق می‌کرد تو پیچ‌ها و شتاب توی مستقیم.

لينک منبع